روزنامه اعتماد - یکشنبه 28 آبان 91 - شیرزاد عبداللهی :  رييس سازمان نوسازي و تجهيز مدارس مي‌گويد: ‏«در شهرهاي پرتراكم، مجتمع‌هاي آموزشي و ‏پرورشي شهري دخترانه جديدالتاسيس ملزم به رعايت محرم‌سازي در طراحي‌هاي خود شده‌اند.» به نظر مهندسان ‏سازمان نوسازي، ساخت مدارس با «حياط مركزي» بهترين شكل محرم‌سازي است. در اين مدارس حياط در وسط ‏و كلاس‌هاي درس و آزمايشگاه و اتاق‌هاي اداري در چهار طرف حياط قرار مي‌گيرند و اگر بنا دو و سه طبقه باشد ‏مساله اشراف ساختمان‌هاي مجاور هم حل مي‌شود. دانش‌آموزان اين مدارس به هر طرف كه بچرخند ديوار مي‌‏بينند و اگر مستقيما به بالا بنگرند قطعه‌يي از آسمان را خواهند ديد. در سال‌هاي گذشته طرح ايجاد «اندروني و ‏بيروني» به سبك خانه‌هاي سنتي، براي معماري مدارس دخترانه از سوي برخي مديران آموزش و پرورش ‏پيشنهاد شد كه مكمل طرح حياط مركزي است. در اين مدارس اوليا و مراجعه‌كنندگان مرد، وارد فضاي داخلي ‏مدرسه نمي‌شوند و كارشان در قسمت بيروني ساختمان مدرسه راه مي‌افتد. طرح استتار مدارس دخترانه، يا ‏محرم‌سازي يا آن‌گونه كه تازگي‌ها باب شده «شاداب‌سازي مدارس دخترانه» از 13 سال پيش در سازمان ‏نوسازي و تجهيز مدارس مطرح شده و تا حدودي تابع جزرومدهاي سياسي است. البته مديران آموزش و پرورش به ‏تدريج و در طول زمان، به اين دستاورد رسيده‌اند.

مرتضي رييسي، رييس سازمان نوسازي و تجهيز مدارس مي‌گويد: ‏«در شهرهاي پرتراكم، مجتمع‌هاي آموزشي و ‏پرورشي شهري دخترانه جديدالتاسيس ملزم به رعايت محرم‌سازي در طراحي‌هاي خود شده‌اند.» به نظر مهندسان ‏سازمان نوسازي، ساخت مدارس با «حياط مركزي» بهترين شكل محرم‌سازي است. در اين مدارس حياط در وسط ‏و كلاس‌هاي درس و آزمايشگاه و اتاق‌هاي اداري در چهار طرف حياط قرار مي‌گيرند و اگر بنا دو و سه طبقه باشد ‏مساله اشراف ساختمان‌هاي مجاور هم حل مي‌شود. دانش‌آموزان اين مدارس به هر طرف كه بچرخند ديوار مي‌‏بينند و اگر مستقيما به بالا بنگرند قطعه‌يي از آسمان را خواهند ديد. 

در سال‌هاي گذشته طرح ايجاد «اندروني و ‏بيروني» به سبك خانه‌هاي سنتي، براي معماري مدارس دخترانه از سوي برخي مديران آموزش و پرورش ‏پيشنهاد شد كه مكمل طرح حياط مركزي است. در اين مدارس اوليا و مراجعه‌كنندگان مرد، وارد فضاي داخلي ‏مدرسه نمي‌شوند و كارشان در قسمت بيروني ساختمان مدرسه راه مي‌افتد. طرح استتار مدارس دخترانه، يا ‏محرم‌سازي يا آن‌گونه كه تازگي‌ها باب شده «شاداب‌سازي مدارس دخترانه» از 13 سال پيش در سازمان ‏نوسازي و تجهيز مدارس مطرح شده و تا حدودي تابع جزرومدهاي سياسي است. البته مديران آموزش و پرورش به ‏تدريج و در طول زمان، به اين دستاورد رسيده‌اند.


ابتدا گفته مي‌شد كه براي رفاه و آزادي دختران ديوارهاي مدارس ‏را قدري بالا مي‌بريم كه هيچ ساختماني، به حياط مدرسه اشراف نداشته باشد. در كلاس‌هاي درس هم قرار ‏بود لنگه‌هاي بازشو پنجره‌ها را ثابت كنند و به جاي شيشه معمولي از شيشه‌هاي مات يا مشجر استفاده شود. ‏توجيه طرح اين بود كه اگر فضاي كلاس و حياط مدرسه كاملا استتار شود، دخترها ديگر مجبور به پوشيدن لباس فرم ‏و مقنعه نيستند و مي‌توانند با لباس سبك و معمولي سركلاس بنشينند يا در حياط مدرسه بازي و ورزش كنند. ‏آنچه همه را نگران كرده بود، انتشار نتيجه يك تحقيق درباره دختران دانش‌آموز بود كه نشان مي‌داد به دليل فقر ‏حركتي ناهنجاري‌هاي اسكلتي در ميان دختران در حال افزايش است. 

اما چرا دختران؟ چرا مدارس دخترانه؟ ‏درست است كه امكانات ورزشي مدارس پسرانه هم مانند مدارس دخترانه در حد صفر است، اما پسران در حياط ‏مدرسه يا در كوچه و خيابان مي‌توانند با يك توپ پلاستيكي دولايه ساعت‌ها بازي كنند و عرق بريزند اما دختران ‏به دليل ملاحظات فرهنگي و شرعي از چنين امكاني محرومند. از طرفي فضاهاي ورزشي سرپوشيده براي ورزش ‏دختران به اندازه كافي وجود ندارد و عملا دختران از هر تحركي محرومند. به اين ترتيب نخستين جرقه‌هاي طرح ‏استتار در ذهن مسوولان درخشيد. اما هر چه به مراحل اجرايي نزديك شدند، اشكالاتي پيدا شد كه طراحان به آن ‏فكر نكرده بودند و براي آن پاسخي نداشتند. 

در حال حاضر اين پرسش مطرح است كه در كجاي دنيا حياط كوچك و ‏آسفالت شده مدرسه جاي ورزش است؟ از اينكه بگذريم، طراحان حياط مركزي اگر در مدرسه كاركرده بودند مي‌‏دانستند هنگامي كه دانش‌آموزان يك كلاس، در حياط مركزي مشغول بازي و ورزش هستند، سروصداي آنها كار ‏آموزشي در كلاس‌هاي درس را بسيار دشوار و حتي غيرممكن مي‌كند. بنابراين حتي اگر مدارس حياط مركزي ‏محرم و حتي سرپوشيده هم داشته باشند، مشكل جست و خيز و بازي دختران در حياط با اعتراض معلمان ديگر ‏مواجه مي‌شود.


بهترين راه‌حل احداث سالن‌هاي ورزشي سرپوشيده در كنار مدارس نوساز است تا هم فضاي ‏ورزشي از فضاي درس تفكيك شود و هم دختران با خيال راحت به رختكن بروند و با پوشيدن لباس ورزشي مشغول ‏بازي و ورزش شوند. اين طرحي است كه در كشورهاي پيشرفته از سال‌ها پيش اجرا مي‌شود. مدرسه نوين ديگر ‏يك حياط مربع و راهروهاي دراز و اتاق‌هاي يك شكل در اطراف آن نيست. مدرسه علاوه بر آزمايشگاه و كارگاه و ‏مزرعه و سالن غذاخوري و فضاي سبز و كلاس‌هايي با طراحي و ابعاد مختلف براي دروس مختلف، داراي

زمين‌‏هاي ورزشي و استخر شنا و سايت كامپيوتري و... است. به نظر مي‌رسد حتي اگر طرح محرم‌سازي مدارس ‏دخترانه به شيوه مورد نظر مديران آموزش و پرورش با صرف هزينه‌هاي سنگين اجرا شود، كمكي به شاداب‌سازي ‏مدارس نخواهد كرد و برعكس فضاي مدارس دخترانه دلگير‌تر خواهد شد. ديوارهاي بلند آجري، دروازه‌هاي آهني، ‏راهروهاي طولاني و نيمه‌تاريك و فضاي يكنواخت و لخت كلاس‌ها، معماري مدارس باعث دلزدگي دانش‌آموزان مي‌شود. حالا به فرض كه طرح محرم‌سازي در مدارس نوساز اجرا ‏شود، تكليف هزاران مدرسه دخترانه كه قبل از اين طرح ساخته شده‌اند چيست؟ در حالي كه در كشورهاي ‏توسعه‌يافته مدرسه بدون ديوار مطرح است، بلندكردن ديوار مدارس و ايجاد حياط مركزي و اندروني و بيروني، ممكن ‏است نتايج معكوس به بار آورد و نه تنها مشكلات اسكلتي دختران را حل نكند، بلكه باعث مشكلات ديگر هم بشود. نكته ديگر اين است كه برخي مديران مدارس دخترانه با برداشت‌هاي خاص، حتي در ‏كلاس‌هاي استتارشده هم اجازه برداشتن مقنعه را به دختران نمي‌دهند. ‏